Ba’zida shunday bo‘ladiki, odam o‘z hayotidan qochish uchun eng kutilmagan joylardan biri — futbol olamiga kirib qoladi. Men ham aynan shunday qildim. Ishimdan bo‘shagach, uyda o‘tirish menga og‘ir bo‘lib ketdi. Xotinim bilan ajrashganimga ikki yil bo‘lgan, o‘g‘lim esa har oyning oxirida keladi. Bo‘sh kvartira, jimgina shitirlaydigan muzlatgich va devorda osilib turgan eski soat — mana shu manzara meni har kuni kutib olardi. Do‘stlarim bilan gaplashishni ham, ko‘chaga chiqishni ham istamasdim. Kunlar bir xil o‘tib ketardi. Bir kuni kechqurun, hech narsa qilmay yotganimda, telefonimda futbol haqidagi yangiliklarni ko‘rib qoldim va https://futbolchi.com/la-liga sahifasiga kirib qoldim. O‘sha paytda bu shunchaki bexosdan bosilgan havola bo‘lib tuyuldi, lekin keyinchalik hayotimning bir qismiga aylanib qolishini hech o‘ylamagan edim.

Birinchi kunlari men faqat natijalarni kuzatardim. Hech qanday pul tikmasdim, faqat o‘yinlarni kuzatish, jadvallarni ko‘rish menga qandaydir taskin berardi. O‘sha davrlarda hayotimning haqiqiy muammolaridan qochish uchun ekranga tikilib o‘tirardim. Biroq vaqt o‘tishi bilan men o‘yinlarni shunchaki kuzatish emas, balki ularni o‘rganishni boshladim. Qaysi jamoa qanday o‘ynaydi, kimning maydonda qanday harakat qilishi, statistikalar qanday ko‘rinishda — bularning barchasi asta-sekin menga qiziqarli bo‘lib bordi. Ayniqsa, La Liga o‘yinlarini kuzatish menga alohida zavq bag‘ishlardi. Har bir o‘yindan oldin jamoalarning formasi, o‘tgan uchrashuvlardagi natijalari va o‘yinchilarning holatini o‘rganish odatga aylandi. Bu mashg‘ulot meni xuddi bir murabbiy kabi his qilishimga sabab bo‘ldi.

Bir kuni, yana bir zerikarli kechqurunda, o‘zimga shunday dedim: “Axir, sen shuncha narsani o‘rganyapsan, nega buni sinab ko‘rmaysan?” Shunday qilib, men birinchi marta pul tikdim. Bu katta summa emasdi, lekin natijani kutish jarayoni meni butunlay o‘ziga tortdi. O‘yin boshlanganda yurakim tez-tez ura boshladi, har bir hujum, har bir zarba meni hayajonga solardi. O‘sha o‘yin tugagach, hisobimga kichik bo‘lsa-da yutuq tushdi. Bu shunchaki pul emas edi — bu men uchun o‘zimni qayta his qilish, hayotimdagi kulrang kunlarga qarshi kichik bir g‘alaba edi. O‘sha paytdan boshlab, men har bir o‘yinni jiddiyroq o‘rgana boshladim.

Vaqt o‘tib, men o‘yinlarni kuzatishdan ko‘ra ko‘proq statistikaga e’tibor beradigan bo‘ldim. Har bir jamoaning uy va safar o‘yinlaridagi ko‘rsatkichlari, o‘yinchilarning jarohatlari, hatto hakamlarning qanday qaror qabul qilish tendensiyalari ham men uchun muhim bo‘lib qoldi. Ba’zida do‘stlarim menga kulishardi: “Nima, sen endi futbol mutaxassisi bo‘lib qoldingmi?” deb. Ha, ehtimol, men oddiy ishqiboz emasdim, lekin bu mashg‘ulot menga o‘z hayotimni tartibga solishga yordam berdi. Har kuni bir necha soat davomida futbol haqida o‘ylash, tahlil qilish meni o‘z muammolarimdan chalg‘itardi. Garchi bu qochish ekanini tushunsam ham, bu menga vaqtinchalik bo‘lsa-da, yengillik bag‘ishlardi.

Eng qiziq voqea shu bo‘ldiki, bir kuni men juda ishonch bilan bir o‘yinga katta bo‘lmagan summa tikdim. O‘sha paytda jamoalardan biri oxirgi o‘yinlarda yomon natijalar ko‘rsatayotgan edi, lekin men ularning o‘z maydonida o‘ynashini va raqibning asosiy o‘yinchisi jarohatlangani hisobga olib, ularning g‘alaba qozonishiga ishondim. O‘yin boshlangach, hisob tezda raqib foydasiga ochildi. Men xafa bo‘ldim, hatto telefonimni qo‘yib, boshqa narsa bilan shug‘ullanishni o‘yladim. Lekin ikkinchi bo‘limda vaziyat butunlay o‘zgardi. Jamoa ketma-ket ikkita gol urdi va oxirgi daqiqalarda uchinchi golni ham kiritdi. Men xonada yolg‘iz bo‘lsam ham, ovozimni qo‘yib baqirib yubordim. O‘sha paytda his qilgan quvonchimni so‘z bilan ifodalash qiyin. Bu shunchaki pul yutug‘i emas edi — bu mening tahlilim to‘g‘ri chiqqani, o‘zimga bo‘lgan ishonchimning tasdiqlanishi edi. O‘sha kundan keyin men o‘yinlarni yanada chuqurroq o‘rgana boshladim va har bir tikishdan oldin ancha ehtiyotkor bo‘lib qoldim.

Vaqt o‘tishi bilan men bu mashg‘ulotni hayotimning bir qismiga aylantirdim, lekin uni hech qachon asosiy daromad manbai deb qaramadim. Menga bu jarayon, o‘yinni kuzatish, tahlil qilish va natijani kutishning o‘zi yoqardi. Ba’zida yutqazardim, ba’zida yutardim, lekin har doim o‘zimni band his qilardim. O‘g‘lim kelgan kunlari men unga futbol haqida gapirib berardim, u esa katta qiziqish bilan tinglardi. Bir kuni u menga: “Dada, sen haqiqiy futbol bilimdonisan!” dedi. O‘sha paytda ichimda nimadir iliq bo‘lib ketdi. Ehtimol, men hayotdan qochayotgandim, lekin bu qochish menga o‘zimni qayta topishga yordam berdi. Endi men o‘sha jimgina kvartirada o‘tirgan odam emasman. Men har kuni futbol olamida yangi narsalarni kashf qiladigan, o‘zini band va foydali his qiladigan odamman.

Futbolchi sayti menga nafaqat futbol haqidagi ma’lumotlarni, balki hayotimga qaytish uchun sabab ham berdi. Qachondir bu shunchaki qochish edi, endi esa bu mening sevimli mashg‘ulotimga aylandi. Hayotda ba’zida o‘zingizni yo‘qotib qo‘yganingizda, kutilmagan joylardan yordam topishingiz mumkin. Men uchun bu joy futbol olami bo‘ldi. Va bu meni hech qachon xafa qilmadi.